Tregime

Një ditë, u shfaq (filloi të hapet) një vrimë e vogël në gëzhojë (lëvozhgë).

Në kohën e Sulltan Muratit të IV-të në qytetin e Erzurumit jetonte një njeri i devotshëm me emrin Habib i cili kishte vendosur të shkonte në Haxh.

Një nënë me dëshirën e saj të madhe që të përmbush edhe një prej obligimeve të Allahut xh.sh., karshi fëmijës së saj, që atij t’ia mësoj hallallin dhe haramin, më konkretisht dallimin mes tyre, përzgjodhi një metodë të lehtë dhe të thjeshtë në mënyrë që porosia të ishte sa më e kapshme për birin e saj.

Karakteri i individit formëson ndodhitë, bindjet dhe qëndrimin. Sjellja jonë ndaj jetës dhe njerëzve është produkt i përvojës, pa marrë parasysh a është e mirë apo e keqe. Dashuria, humbja, plotësimi, tradhtia, tragjedia, nevojat e veçanta, janë faktorë kyç që ndikojnë tek ne. Këta janë pjesëmarrës në formësimin e asaj që jemi tani.
A thua duhet t’i gjykojmë tjerët menjëherë?
Duhet të përpiqemi t’i kuptojmë shkaset përse disa persona sillen në mënyrë të caktuar para se të sjellim çfarëdo konkluzioni.

Shumë vite më parë jetonte një mbret i cili kishte një mbretëri të madhe. Edhe pse ishte shumë i pasur, ai nuk kishte qetësi shpirtërore. Për këtë arsye ai vendosi të bëhet një musliman i mirë.

Me siguri keni dëgjuar tregimin e legjendës indiane rreth lules së vogël të verdhë e cila lulëzoi në një kopsht.

Një njeri u ndal pranë dyqanit të luleve për t’i porositur dhe dërguar lule nënës së tij, e cila jetonte në një qytet tjetër ...

Në një fshat jetonte një grua e varfër me një djalë të vogël. Nuk kishin asgjë, pos një kasolle të vjetër ku jetonin.

Një ditë sulltani vendosi të dilte në rrugët e qytetit së bashku me vezirin e tij. Vërejti se të gjithë ishin të përkushtuar duke i bërë shërbimin e duhur punës dhe për këtë i shprehu një lloj kënaqësie vezirit i cili e shoqëronte.

Ishte një njeri i sëmurë nga një sëmundje që nuk kishte ilaç. Kudo që shkonte, njerëzit i thoshin:

Dost Mohammad Khan, guvernator i Kabulit, u sulmua nga mbreti kundërshtar. Ai dërgoi përballë armikut ushtrinë të cilën e komandonte biri i tij, për ta zmbrapsur armikun.

Ishte një djalë keqbërës i cili nuk e respektonte nënën e tij dhe e konsideronte si barrë për të.

Një miku im më tregon:

Ishte njëherë një tregtar i cili kishte një dyqan të vogël, ku shiste lodra dhe gjëra tjera për fëmijë.

Një ditë, mësuesi dhe nxënësi i tij gjendeshin në pyll. Teksa bridhnin të mrekulluar nga bukuritë e pyllit, nxënësi ndjeu një shqetësim që i përsëritej shpesh dhe që kishte të bënte me faktin se mendja e tij ishte goxha e trazuar, plot zhurma e mendime kaotike.

Vajza e vogël i tha të atit: - Babi, a mund të marrim një banane?

Një herë e një kohë jetonte një mbret që posedonte një pasuri përrallore. Në çdo udhëtim ai merrte me vete një pjesë të pasurisë dhe ndjente kënaqësi të madhe duke e ekspozuar atë në mesin e njerëzve.

Një ditë Kalifi i fisit Abbasit shkoi në Xhami.

Një musliman, siç është publikuar në revistën el-Bushra, kishte marrë me qira një shtëpi.

Një njeri i paturp kishte dëgjuar për një të urtë, prandaj vendosi të shkonte dhe ta sfidonte. Pasi mbërriti, ai filloi ta fyejë dhe ta poshtërojë atë në të gjitha mënyrat e mundshme ...

Video

Ka filluar mësim-besimi fetarë në rreth 20 xhami të qytetit dhe të fshatrave të Gjakovës

Na ndiqni

Lexoni lajmet më të fundit nga rrjetet tona sociale!