Femra në Islam

Falënderimi i takon All-llahut (xh.sh.), i Cili thotë: "O ju njerëz, vërtet Ne ju krijuam ju prej një mashkulli dhe një femre"(1) dhe "Edhe atyre (grave) u takon e drejta sikurse edhe përgjegjësia.”(2)

Detyra e nënës është njëkohësisht më e lehta dhe më e vështira në botë. Pavarësisht moshës, Allahu i jep secilës nënë një periudhë parapregaditore prej 9-të muajsh.

1 shkurti shënoi Ditën Botërore të Hixhabit (WHD) në shenjë njohjeje të miliona grave muslimane të cilat zgjedhin të mbajnë hixhabin dhe të jetojnë një jetë modeste.

Suliman Abdul-Mutakallim u qëllua në pjesën e prapme të kokës, ndërsa po kthehej në shtëpi, duke mbajtur ushqim për vete dhe gruan e tij.
Autoritetet thonë se ai ishte një viktimë e pafajshme. Por ç’ndodhi më pas?

Kush është ai që thotë se nuk i do gratë? Askush. Tek secili prej nesh gjendet një grua, ndoshta më shumë, e cila jo vetëm që pasqyron dashurinë e kulluar, por është boshti i vetë jetës. Të mjafton që gruaja është nënë. Sa herë që frikësohemi dhe na mbërthen paniku nga diçka e frikshme, edhe pse burra të rritur tashmë, thërrasim me zë e me zemër “Oj nënë!”

Vjosa Molliqaj, veshi një fund të gjatë, mbështolli kokën me një shami dhe u gjunjëzua që të falej. Rreth 12 gra, të moshuara e të reja, ishin ulur rreth saj dhe në qetësi lexonin Kuranin apo faleshin në ballkonin e grave, në xhaminë e katër llullave në qendër të Prishtinës.

Ndryshe nga lëvizjet feministe, emancipimi i femrës në Islam nuk ka filluar nga femrat, por është shpallur prej Allahut profetit Muhamed (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të) në shekullin e shtatë.

Gruaja, kjo qenie të cilën Zoti e ka krijuar për të qenë mbi të gjitha nënë. Në të gjitha krijesat e gjalla që Ai ka krijuar funksionin kryesor që ajo kryen është të qenit nënë.

Islami e çliroi gruan prej prangave të cilat e kishin lidhur dhe e liroi të punojë dhe të ndërtojë në të gjitha sferat e mundshme për gratë e asaj kohe. Gruaja muslimane bashkëkohore do të gjejë edhe më tepër sfera veprimi, edhe më tepër përgjegjësi të cilat mund t'i kryej për ndërtimin e jetës.
- Prej përgjegjësive të saj është që të ndihmohet me burrin në ndërtimin e një familje shembullore.
- Prej përgjegjësive të saj është që të specializohet në një prej shkencave bashkëkohore, e në veçanti shkencat për të cilat ka nevojë gruaja si medicina dhe arsimi.
- Prej përgjegjësive të saj është të punojë që të kryejë një nevojë individuale, familjare apo shoqërore.
- Pasi gruaja është njëra prej elementeve të shoqërisë, ajo, sikur edhe burri, duhet të marrë pjesë në të gjitha aktivitetet shoqërore dhe politike, dhe ta mësojë mirë domethënien e udhëzimit pejgamberik: "Nuk do të lëvizin prej vendi këmbët e njeriut derisa të pyetet: për jetën në çka e ka kaluar, për diturinë se çka ka bërë me të, për pasurinë se prej nga e ka fituar dhe ku e ka harxhuar, si dhe për trupin e tij ku e ka harxhuar. " /Transmeton Tirmidhiu/

Tetë mënyra që të fokusoheni në gjërat pozitive

Veshja e femrës para të huajve dhe jashtë shtëpisë duhet t’i plotësojë këto kushte:

Para së gjithash, si domosdoshmëri e krijimit tonë, gratë duhet të bëjnë kujdes në adhurimin dhe devotshmërinë ndaj Allahut. Në këtë çështje, përveç kujdesit që duhet të tregojnë ndaj adhurimeve, namazit etj., ato duhet të bëjnë kujdes edhe ndaj hallallit dhe haramit.

Nëse ndonjëherë ka pasur dëshmi se një femër myslimane me dinjitet nuk duhet të jetë nënë dhe grua e nënshtruar, është jeta e Ajshes, e treta prej njëmbëdhjetë grave të Profetit.

Kur isha njëmbëdhjetë vjeçe, bleva një libër të vogël, që kishte një ajet Kurani. Doracakun e mora në një stendë para një xhamie në Kajro. As nuk isha myslimane, as nuk dija të lexoja arabisht, thjesht e bleva për shkak të ballinës dhe përmasave të përshtatshme për ta mbajtur. Tregtari më shikoi habitshëm derisa unë po e merrja librin që nuk ishte më i madh sesa një shkrepës.

Hatixhe bint Huejlid (Allahu qoftë i kënaqur me të) ishte një grua prej së cilës mund të mësojmë shumë.

Muhammedi a.s. ka thënë: “Xhenneti gjendet nën këmbët e nënave."

Të jesh grua me këto cilësi dhe Facebook, vepro kështu…

Si qenie komplekse që jemi, perceptimin e botës përreth e bëjmë përmes shqisave që i përcjellin informacionet në tru, ku përpunohen, depozitohen, kthehen prapa përgjigjet e nevojshme, të cilat manifestohen në forma të ndryshme reagimi e ndjesie prej nesh.

Ka kaluar afro çerek shekulli që kur ato vendosën që në pamjen e tyre të futej një risi, gati e harruar nga dekadat e komunizmit ateist: shamia në kokë. Ishin vitet e para të rikthimit të ushtrimit të besimit, ringjalljes islame në Shqipëri, ku 5 vajza do futeshin në histori si të parat që do vendosnin të quajturin hixhab me gjuhë fetare, duke iu bindur pa hezitim një obligimi hyjnor. Në rrafshin social nuk ka qenë shumë e lehtë, por ato guxuan; për t’u pasuar gjatë viteve nga dhjetëra e qindra të tjera që sot janë pjesë krejt e natyrshme jetës publike në Shqipëri. Në kuadër të Ditës Botërore të Hixhabit, në një rrëfim ekskluziv për tesheshi.com, ato shpalosin eksperiencën e tyre në pikëtakimin me shaminë, 25 vjet më parë dhe ndjesitë në vitet që pasuan….

Tekua bin Muhamed është një vajzë e cila talentin e saj në vizatim e ka shfrytëzuar në përcjelljen e mesazheve të forta kundër islamofobisë në Evropë.

Video

APEL PËR NDIHMË për familjen 6 anëtarëshe nga Demjani, Gjakovë

Na ndiqni

Lexoni lajmet më të fundit nga rrjetet tona sociale!