Histori

Arsimi fetar dhe përgatitja e kuadrove gjatë viteve 1912-1930

Me islamizimin e trevave shqiptare krahas të tjerave, u morën masa për organizimin e arsimit islam. U ngritën shkollat e arsimit fillor (Mejtepet)(1) dhe, mbi këtë bazë filluan të ngrihen edhe shkollat e mesme (Medresetë).(2)

Lexo me teper

Beteja madhështore e Bedrit

Jeta në Mekë ishte bërë e padurueshme për muslimanët. Jobesimtarët i torturonin dhe nuk i lejonin ata të adhuronin Allahun e Madhëruar. Pejgamberi Muhammed, paqja qoftë mbi të, vendosi të shpërngulej me shokët e tij në Medinë për t’i ikur shtypjes së kurejshëve.

Lexo me teper

Tradita e Ramazanit në Shqipëri

Agjërimi, një ‘institucion’ i njohur botërisht, nga të gjithë dhe që në një mënyrë apo në një tjetër, aplikohet nga të gjithë, ka lënë gjurmët e tij edhe në popullsinë shqiptare. Agjërimi është një praktikë e njohur që nga fillimi i jetës njerëzore në tokë. Ka ekzistuar në popuj të ndryshëm, në besime të ndryshme, madje vazhdon edhe sot të ekzistojë në besime të ndryshme dhe jetën shoqërore. I vetmi ndryshim në kohë dhe në popuj për agjërimin ka qenë mënyra e aplikimit. Ka pasur popuj që agjëronin vetëm duke mos folur për një kohë të caktuar, ndonjëherë nga mëngjesi në mbrëmje; ka pasur prej atyre që agjëronin në ditë të caktuara duke përdorur ushqime të caktuara, e kështu me radhë. Agjërim kanë mbajtur sabiinët, maniheinët, hebrenjtë, të krishterët, etj.[1] Ndërsa umeti i Muhamedit a.s. është urdhëruar me një mënyrë tjetër agjërimi krahasuar me popujt e mëhershëm.

Lexo me teper

Kontributi i myslimaneve ne letërsinë shqipe

Përmendim këtu shumë veprimtarë të lëvizjes sonë kombëtare, biles dhe drejtues të saj, gjithashtu përmendim se Kryetari i Pleqësisë në qeverinë e Vlorës ishte Vehbi Dibra, Kryemyftiu i parë i Shqipërisë.
Jo vetëm kaq, por shumë hoxhallarë drejtuan luftërat e atyre viteve por edhe të mëpasmet, si p.sh. luftën kundër Austro-Hungarisë.
Madje edhe në proceset demokratike të viteve 90 myslimanët shqiptarë nuk ndenjën duarkryq, por nxituan edhe ata për të kërkuar të drejtën e tyre për ushtrimin e fesë, e drejtë që u ishte mohuar pas një kohe më se 40-vjeçare. (Vetëm në këto pesëmbëdhjetë vitet e fundit myslimanët shqiptarë s’po duken gjëkundi, thua të kenë dalë majave të maleve dhe të merren vetëm me ibadet, thua të jenë bërë asketë?!)

Lexo me teper

Salnametë (Vjetarët) e Vilajetit të Kosovës

Fjala salname e ka prejardhjen nga gjuha persiane, sal do të thotë vit, dhe name do të thotë letër, libër, dhe, kur të bashkohen këto të dy fjalë - salname, në gjuhën shqipe përafërsisht kanë domethënien vjetar. Salname në gjuhën frënge domethënë Annuaire, në gjuhën angleze Year book, ndërsa në gjuhën gjermane Almanak.

Lexo me teper

Kavaja, “Qyteti Islam i Shqiptarëve”

Rrethi i Kavajësbën pjesë në Qarkun e Tiranës, me një sipërfaqe prej 395 km2 dhe me një popullsi prej 82.921 banorë (2010) të ndarë 38.369 banorë në qytet dhe 44552 banorë në fshat. Nën administrimin e këtij rrethi bëjnë pjesë 2 bashki, Kavaja dhe Rrogozhina, 8 komuna dhe 40 fshatra.

Lexo me teper

95 vjet nga themelimi i Komunitetit Mysliman të Shqipërisë

Shqiptarët myslimanë patën një rol të padiskutueshëm dhe vendimtar në formimin e shtetit shqiptar. Parime të tilla si besa, mikpritja, bujaria, harmonia dhe bashkëjetesa etnike dhe fetare, që janë ndër normat themelore të etikës dhe moralit të një populli, ishin pjesë e identitetit mbarë kombëtar dhe sot janë nga vlerat me të cilat ne vazhdojmë të krenohemi në sytë e botës.

Lexo me teper

Disa konstatime në përkthimet e para të Kuranit në gjuhën shqipe (5)

Përkthimi i Kuranit në shqip nga H. Sherif ef. Ahmeti

Lexo me teper

16 nëntori 1990, datë e shënuar për myslimanët shqiptarë

Pjesëmarrësit në këtë ngjarje tregojnë se ajo ka qenë një ditë sa e gëzueshme dhe mallëngjyese, po aq e guximshme dhe e rrezikshme për të ardhmen e besimtarëve.

Sipas Faik Hoxhës, ish Myftiut të Shkodrës, iniciativën e guximshme për të hapur xhaminë, për të falur namazin e ditës së xhuma, në thelb për të ripërtërirë fenë, për të rifutur të drejtën e ushtrimit të lirë të besimit fetar, e mori rinia e Shkodrës.
Kështu që, më 16 nëntor 1990, rinia e qytetit të Shkodrës, e përkrahur nga besimtarë të moshave të ndryshme, bëri thirrje për rihapjen e xhamisë së Plumbit, u thërrit Ezani dhe u fal xhumaja e parë.
Sipas kujtimeve të Myftiut Hoxha: “Mbarë populli, i udhëhequr nga Hafiz Sabri Koçi, morën rrugën nga qyteti i Shkodrës drejt Xhamisë së Plumbit, në këtë tubim ku u mblodhën rreth 55.000 pjesëmarrës nga qyteti dhe nga fshatrat.”
Rreziku ishte shumë i madh, por zemrat e besimtarëve nuk mund të rezistonin më ndalimin e praktikimit të fesë.
Besimtari shkodran, Rasim Sokoli, kujton e thotë: “Pak çaste para fillimit të ceremonisë, u kërkua që një djalë i ri duhej të hapte mitingun dhe më pas t’ia jepte fjalën Hafiz Sabriut.
Unë dola jashtë dhe aty në mes të njerëzve thirra një djalë, Ardian Isa Golemin, nipin e Haxhi Hafiz Abaz Golemit, e ftova në shtëpinë e familjes Myftia para tubimit, më pas Hafiz Sabriu, unë dhe Ardiani, hipëm në tribunë.”
Në intervistat e shumta lidhur me këtë datë Hafiz Sabriu ndër të tjera është shprehur se: Data 16 nëntor 1990 do të mbetet e paharruar në kujtesën time. E kam të freskët momentin kur u ndodha para një mitingu prej mbi 55.000 vetësh. U entuziazmova dhe m’u deshën disa çaste për të më kaluar emocionet. Nuk përshkruhet gëzimi dhe kënaqësia e asaj dite.
Një nga gazetat më të mëdha në botën arabe, El-Hilal, duke pasqyruar ngjarjet që po ndodhnin në Shqipëri, në një artikull të saj me titull “Shqipëria i kthehet fesë”, ndër të tjera kishte intervistuar Hafizi Sabriun, i cili ishte shprehur: “Gëzimi më i madh imi ka qenë më 16 nëntor…sikur linda përsëri. Kur shkova te xhamia, ç’të shihja? Ishte mbushur zi (plot) me njerëz. Vargu i tyre zgjatej deri në kala. Altoparlantët rreth e përreth. S’mund të bëje asnjë hap. Të gjithë filluan tekbiret. Brohorisnin. Masa gjithnjë e më tepër merrte flakë. Dikush u desh t’i qetësojë duke thënë se fetarisht nuk bënte kështu. Policia kishte ardhur…binin përforcime të reja. Rinia kishte vendosur që po të ishte nevoja edhe të jepnin jetën.
Kam hipur në një tribunë të ngritur për atë qëllim. Mezi e përmbajta veten dhe s’mund t’u besoja syve të mi. Thashë: A jam në mend apo s’jam!? S’kisha parë në jetën time aq të tubuar, mbi 55.000 vetë. E mora fjalën dhe mbajta një bisedë të shkurtër. E pashë veten aq të lumtur saqë nuk kisha gajle edhe sikur t’u bëja kurban (të sakrifikohesha). Nuk kishte gëzim më të madh për jetën time.
Në fjalën e mbajtur Hafiz Sabriu nuk mund të mos i përmendte ata që i shkaktuan kaq shumë vuajtje atij dhe mbarë popullit shqiptar. Por, ndryshe nga komunistët terroristë, Hafizi ishte shumë zemërgjerë. Edhe pse e burgosën padrejtësisht mbi dy dekada, ai nuk kërkoi hakmarrje ndaj zullumqarëve, por u shpreh me një lutje të sinqertë: O Zot, bëj që të falimentojnë zullumqarët me zullumqarët (të padrejtët, komunistët), njëri me tjetrin, të paguajnë hakun ndërmjet tyre.
Duke përkujtuar këtë ngjarje, këtë ndodhi të madhe pas 3 viteve (1993), Ismail Muçej, ish-kryeredaktor i gazetës “Drita islame”, shprehet: “Deshi s’deshi qeveria e asaj kohe, feja u legalizua praktikisht, duke dhënë shkëndijën e parë për qytetet dhe fshatrat e tjera të Shqipërisë, të cilat filluan të hapin njëra pas tjetrës faltore.”
Kjo ishte dita e parë e lirisë së besimit, e cila për çdo vit do të kujtohet me mallëngjim nga myslimanët shqiptarë.
Jehona e asaj dite të xhuma vazhdon të përjetohet akoma edhe sot pas 27 vitesh.
/Revista ‘Drita islame’, nëntor 2017/

Lexo me teper