Tema

Allahu xh.sh. në natyrën e njeriut e mbolli ndjenjën dhe nevojën që të qesh.

“Sinqeriteti udhëzon për në mirësi, e mirësia hap rrugët e Xhenetit. Kur njeriu vazhdon të cilësohet me sinqeritet, ai gjithsesi do të jetë në mesin e të sinqertëve. Gënjeshtra të shpie në rrugë të këqija, e keqja hap rrugët e Xhehenemit, kur njeriu vazhdon të gënjejë tek Allahu do të llogaritet nga gënjeshtarët.” (Hadith).

Në këtë punim dëshirojmë të nxjerrim në pah disa gabime të cilat gjatë namazit të xhumasë mund të vërehen te disa namazli të caktuar (e ndoshta disa nga këto gabime ndodhin edhe në namazet e tjera me xhemat, apo edhe kur një njeri falet në shtëpinë e tij).

Hyrje

Falënderimet i takojnë Allahut ndërsa përshëndetjet qofshin mbi zotëriun tonë, Muhammed Mustafanë, familjen, shokët dhe tërë pasuesit e tij.

Njeriu i mençur duhet të ishte vigjilent nga pasojat negative si në aspektin fetar, po ashtu edhe në atë shëndetësor, si pasojë e kultivimit të traditave dhe veseve nga të cilat Islami me kohë është distancuar.

Sa herë që ndalemi dhe trajtojmë ndonjë prej veçorive të Islamit, krijohet përshtypja se ai ngërthen në vete një fuqi triumfuese mbi çdo ideologji dhe religjion tjetër, por një gjë të tillë kemi mundësi ta konceptojmë mirëfilli vetëm nëse i qasemi atij në mënyrë burimore, me objektivizëm të pastër dhe pa prejudikime tendencioze.

Ka sjellje në të cilën ka vlerë më shumë sesa të folurit.

Allahu (xh.sh) në Kur’an urdhëron: “O Besimtarë pendohuni të gjithë te Allahu në mënyrë që të gjeni shpëtim”. (Nur, 31)
“O ju që keni besuar! Pendohuni tek Allahu me një pendim të sinqertë!” (Tahrim, 8) “Nëse largoheni prej mëkateve të mëdha, Ne ju shlyejmë mëkatet e vogla dhe ju fusim në një vend të ndershëm”. (Nisa, 31)
“Ai është që pranon pendimin e robërve të Vet, shlyen të këqijat dhe e di se ç’punoni”. (Shura, 25)

Transmetohet nga Hudhejfe ibn Jemani, r.a, se Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë:

Të gjithë e dimë se nuk është mire ta kalojmë kohën kot. Duhet ta kemi të qartë se koha e cila shpenzohet në gjëra të pa dobishme na bënë dembelë dhe jo produktiv.

Në vend se të jetojmë me pritshmëri dhe imagjinata, është më mirë të caktojmë veti misionare dhe shpresuese në këtë jetë. Një përkujtim i shpeshtë i tyre do të na ndihmonte ta ripërtërijmë qëllimin tonë.

Para se të vdiste Muhamedi a.s. bëri haxhin lamtumirës, të cilin e kreu me shumë përkushtim dhe porosi për besimtarët, që të mbetet thuajse edhe takimi i fundit me një numër aq të madh të myslimanëve, në një vend të veçantë siç ishte fusha e Arafatit.

Gjatë kohës se Pejgamberit a.s., ne Gadishullin Arabik të pranishme ishin me shumë se një fe. Kishte të krishterë, hebrenj, zoroastriane, politeistë, dhe të tjerë qe nuk besonin fare.

Në çdo veprim të tij, në çdo fjalë të tij vërehet mëshira.

Të përshkruash vetëm 24 orëshin e jetës së një personi do të ishte plotësisht e pa mjaftueshme që ta njohim atë person, sepse asnjë ditë nuk përjetohet në tërësi njësoj sikurse tjetra.

Pejgamberi, salallahu alejhi ue selem, është njeri, emocionet e tij janë të natyrshme si dhe të njerëzve të tjerë. Kur ka mohuar diçka, ose është zemëruar, ose diçka e ka bërë të lumtur, kjo është vërejtur në fytyrën e tij.

Historia dhe fjalët e Pejgamberit a.s. na tregojnë shembullin më të mirë se si duhet të sillemi karshi jomyslimanëve, me mirësi, mëshirë, moral të mirë, kulturë të mirë, falje, shoqërim të mirë, ndihmesë ndaj tyre, drejtësi. Shembuj të ndryshëm mund të nxjerrim nga jeta e të Dërguarit të Allahut se si ai është sjellë me jomyslimanet.

“Ju kishit shembull më të lartë në të dërguarin e Allahut, kuptohet ai që shpreson në shpërblimin e Allahut në Botën tjetër, ai që atë shpresë e shoqëron duke e përmendur shumë shpesh Allahun’’. (El Ahzabë, 21).

Video

Hapen xhamitë për besimtarë

Na ndiqni

Lexoni lajmet më të fundit nga rrjetet tona sociale!