Në një shtëpi në periferi të qytetit jetonte një familje e lumtur...

Një mbret, i cili ishte i njohur për dhunën dhe terrorin që ushtronte mbi popullin e tij, për çka edhe këta të fundit e dëshironin vdekjen ose shkarkimin e tij, një ditë, për befasinë e të gjithëve, tha se kishte menduar e vendosur që të hapte një faqe të re me popullin.

Një ditë në xhaminë e Pejgamberit, paqja dhe mëshira e Allahut qoftë mbi te, hyri një burrë i shqetësuar. Duke iu afruar Pejgamberit, paqja dhe mëshira e Allahut qoftë mbi te, bërtiste me zë të lartë: "Kam bërë mëkat, i mjeri unë, kam bërë mëkat"

Djaloshi i vogël është duke i treguar gjyshes së tij se si çdo gjë është duke shkuar keq, shkolla, problemet familjare, problemet me shokë etj.

Rrëfehet se një i ri me biçikletën e tij u përplas me një plakë dhe në vend se t’i kërkon falje plakës dhe t’i ndihmon të ngritët, ai filloi të qeshet!!

Njëherë e pyetën plakun e urtë:

Duke shikuar hartën e botës, djaloshit të vogël i ra në sy emri i një deti, “Deti i vdekur”.

Transmetohet se një djalosh erdhi tek Ibrahim ibn Ed’hem dhe i tha: O Ebu Is’hak, jam shpërdorues i vetvetes, prandaj me trego diçka që të më ndalojë dhe të më shpëtojë zemrën.

Kishin qenë dy vëllezër dhe kishin vendosur që ta shesin një parcelë tokë që kishin, pasi ishin ndarë nga familja e madhe (bashkallëku), dhe secili tokën që e kishin hise nga babai vendosën ta shesin.

Një imam duke ligjëruar në temën martesa islame i këshilloi vëllezërit që t‘ju japin komplimente grave të tyre.