Dy shokë shkuan për të peshkuar. Njëri prej tyre zuri një peshk të madh dhe e vendosi në çantën e tij, dhe, pa një pa dy, u ngrit që të shkonte.

Një tregtar e kap një zog dhe e mbyll në kafaz.

Një njeri erdhi tek një dijetar dhe i tha: - "Dëshiroj të di a jam njeri i dynjasë apo njeri i Ahiretit, gjegjësisht a më shumë e dua dynjanë apo Ahiretin?"

Ja pse!

Është rrëfim interesant për një njeri me prejardhje egjiptiane, por që jeton në qytetin e bukur të Medines, i cili ka kryer haxhin për 20 vite rresht, për çdo vit.

Një natë Ibrahim ibn Ed'hemi fjeti nën një shkëmb në Jerusalem.
Ëndërr i pa dy melekë duke zbritur nga qielli.

Isha duke u kthyer nga puna, kur papritmas në skaj të rrugës e vërejta një plak.

Në spital qëndronte i shtrirë një njeri i moshuar i palëvizshëm. Çdo ditë, atë e vizitonte një djalosh i ri – ulej afër tij, e ushqente, e pastronte, e shëtiste në kopshtin e spitalit, e pastaj i ndihmonte sërish të shtrihej, dhe shkonte vetëm atëherë kur plakut më nuk i duhej asgjë ...

I vdiq i prindi, dhe nuk i erdhi askush në përcjelljen e xhenazes së tij!! I biri, e mori xhenazen dhe e dërgoi në shkretinë për ta varrosur! Një bari i shkretëtirës, i cili kujdesej për dhentë, e vërejti djaloshin, dhe iu afrua, dhe i tha: Ku janë njerëzit?! Pse e varros prindin i vetëm?!

Derisa punoja si imam në xhaminë Sulltan Ahmed në Zenicë, mes gjithë atyre xhematlijve kisha edhe një xhemat të cilin e kisha edhe një shokë të mirë.