Erdhi një ditë te mësuesi një nxënës duke iu ankuar: “Më kanë kapluar brengat nga të gjitha anët. Çdo gjë më shkon keq. Jam ngushtuar në gjoks nga problemet e shumta (puna nuk ecën, tregtia jo, borxhet më kanë kapluar).”

Një ditë, gjatë udhëtimit, mbreti kaloi pranë një fshati. Me të parë mbretin të gjithë u ngutën ta shihnin dhe ta respektonin, përveç një plaku të varfër që nuk ia kushtonte vëmendje ardhjes së mbretit dhe vazhdonte punën e tij.

Dikur një pasanik lakmitar e kishte punësuar një matematikan.

Ky është një tregim për një njeri të verbër dhe fanarin e tij.

Ngjarjen e rrëfen imam Ahmedi, Allahu e mëshiroftë.

Hyri hajni në shtëpinë e Malik b. Dinarit r.a., por u dëshpërua tepër kur vërejti se nuk ka asgjë për të vjedhur.

Një pasdite teksa po luaja vetëm në oborrin e shtëpisë, fillova të mendoj rreth pyetjes që më bëri babai në mëngjes:
“O bir a nuk do të ishte më mirë nëse e lodh trurin për gjëra të hajrit?”

Njëri prej tyre beson, ndërsa tjetri jo:

E dërgova babain tim të moshuar në një restorant të bukur për të darkuar.

Pas përfundimit të betejës, ushtari i drejtohet komandantit të vet duke i thënë: