Ebu Jusufi ishte ftuar tek Harun Rreshidi në një gosti ku të pranishëm ishin figura të shquara të jetës politike dhe fetare. Në sofrën e shtruar për mysafirët pa një lloj ëmbëlsire të quajtur faludhexh(1) që shërbehej me vaj fëstëku. Për një moment buza i shkoi në gaz dhe tha: ‘All-llahu e mëshiroftë Ebu Hanifen!’

Një fshatar duke udhëtuar me devenë e tij në shkretëtirë ndeshet me një burrë me buzë të thara nga etja e që mezi ecte nga lodhja.

Mendo vëlla e motër veten duke shëtitur në qendër të qytetit dhe papritmas e sheh besimtarin apo besimtaren duke qëndruar në qendër të qytetit me mbishkrim: Shes këtë fëmijë timin për 100 won.

Një ditë, në një xhami të Parisit hyri një djalosh, i cili me nxitim shkoi tek imami i xhamisë dhe i tha:

Thuhet se një ditë Nasruddin Hoxha ishte ulur para dyqanit të tij, kur erdhi një mik për t’ia treguar atij lajmin e madh ....

Natën e dasmës dhëndri e afron nënën e tij dhe e ulë pranë vetit.

Një njeri e kishte humbur bashkëshorten në fatkeqësi komunikacioni duke i lënë pas një vajzë të vogël të vetme. Jetonte vetëm për të. Ajo ishte jeta e tij.

Disa vjet më parë, një fermer e kishte blerë një tokë pranë brigjeve të Atlantikut. Vendosi lajmërimin për të punësuar një ndihmës. Shumica e njerëzve nuk e dëshironin punën në fermat përgjatë Atlantikut.

Derisa një njeri shëtiste pranë cirkut, kaloi pranë elefantëve dhe papritmas u ndal, i hutuar me faktin se këto shtazë të mëdha ishin të lidhura me një litar të hollë për këmbët e para të tyre ...

Djaloshi doli në shëtitje me gjyshin. Në një vend dëgjuan sesi myshteriu i drejtohej këpucëtarit duke u ankuar se diç nuk ishte në rregull me këpucët e tij. Këpucëtari e dëgjoi me vëmendje ankesën, kërkoi falje dhe premtoi se do ta përmirësojë gabimin.