Edhe gjatë ditëve të pushimit shëndetësor, penat e ndritura nuk ndalen kurrë së shkruari!

Prof. Dr. Beqir Ismaili, me banim të përkohshëm në Stamboll për arsye shëndetësore, vazhdon të pasurojë mendimin dhe kritikën letrare islame.

Lajm nga mediat e Kajros: Dje, më 02.09.2026, revista e mirënjohur letrare "Azhar al-Harf" në Egjipt i kushtoi hapësirë të veçantë punimit më të ri të Prof. Dr. Beqir Ismailit.

Artikulli kritik i profesorit analizon me imtësi poemën prekëse "Udhëtar, kapitali i të cilit është imagjinata" nga poeti Khalid Saad Faisal - një elegji e bukur për zërin e paharrueshëm të Shejh Abdulbasit Abdusamed.

Më poshtë mund të lexoni përmbledhjen dhe pikat kyçe të kësaj analize letrare.

Disa fjalë të shkurtra për Revistën "Azhar al-Harf":

"Revista Azhar al-Harf (Kajro) është një nga platformat e rëndësishme kulturore, letrare dhe akademike në Egjipt, e cila i kushtohet promovimit të poezisë autentike, kritikës letrare, gjuhës arabe dhe vlerave shpirtërore e intelektuale."

Analizë letrare kritike për poemën "Udhëtar, kapitali i të cilit është imagjinata" nga poeti Khalid Saad Faisal"

Nga: Prof. Dr. Beqir Ismaili

Hyrje

Falënderimi i takon Allahut, i Cili zbriti Librin (Kuranin) të përsosur dhe nuk bëri në të asnjë shtrembërim, duke e bërë atë dritë për të udhëzuarit dhe shërim për besimtarët. Falja dhe paqja qofshin mbi më të mirin nga ata që lexuan Kuranin dhe vepruan sipas tij, si dhe mbi familjen dhe shokët e tij të gjithë.

Sa i përket çështjes, poezia arabe në këtë epokë po përjeton një valë të fortë lëvizjesh midis lavdisë së saj të kaluar dhe të tashmes, e cila është e zënë me modernitetin dhe eksperimentimin. Megjithatë, ka zëra poetikë që vazhdojnë të kapen pas rrënjëve të tyre autentike, të armatosur me elokuencën e arabëve dhe retorikën e tyre, duke u ndriçuar nga dritat e Kuranit të Shenjtë. Ata marrin ndihmë nga elokuenca kur'anore për të formuluar kuptimet e tyre dhe nga shpirti i besimit për të ushqyer ndjenjat e tyre.

Një nga këto zëra të shndritshëm është zëri i poetit Khalid Saad Faysal në poemën e tij "Udhëtar, kapitali i të cilit është imagjinata", të cilën ia kushtoi elegjisë së shejhut të kuranxhinjve, Shejh Abdulbasit Abdusamed, Allahu e mëshiroftë. Kjo poezi mbart në thelb të saj dimensione fetare, psikologjike, edukative dhe atdhetare, duke e bërë atë një dritare drejt horizonteve të gjera të soditjes dhe reflektimit.

Është kënaqësi për mua që të trajtoj këtë poezi me analizë dhe kritikë, duke shqyrtuar dimensionet e saj artistike dhe tematike, duke zbuluar bukuritë e saj retorike dhe ndikimin e saj në jetën intelektuale, letrare, kulturore, shkencore, mediatike, gjuhësore dhe fetare, duke kërkuar ndihmë nga Allahu i Lartësuar dhe duke u mbështetur në atë që është e përshtatshme për këtë studim nga ajetet kur'anore dhe thëniet e trashëguara.

Së pari: Korniza tematike e poemës

Poema "Udhëtar, kapitali i të cilit është imagjinata" bën pjesë në poezinë fetare emocionale, dhe konkretisht në elegjinë për dijetarët e Kuranit dhe ruajtësit e tij. Megjithatë, ajo nuk ndalet në kufijtë e elegjisë tradicionale, por shkon përtej saj drejt soditjes së ndikimit të leximit kur'anor në shpirtra dhe rolit kryesor të Shejh Abdulbasit Abdusamed në ringjalljen e këtij ndikimi.

Mund të ndajmë përmbajtjet tematike të poemës në akset kryesore të mëposhtme:

1. Aksi i parë: Leximi dhe ndikimi i tij në shpirtra

Poeti e fillon poemën e tij me fjalët:

Këndim që depërtoi në zemra dhe i futi ato

Në kopshtin e sigurisë për çdo zemër të ngurtësuar

Leximi për poetin nuk janë vetëm tinguj që dalin nga fyti, por janë "këndim" që depërtojnë në zemra, duke i shndërruar ato nga ashpërsia dhe ngurtësia në kopshte sigurie. Kjo përputhet me fjalën e Allahut të Lartësuar:

 اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتَابًا مُتَشَابِهًا مَثَانِيَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ إِلَىٰ ذِكْرِ اللَّهِ  - "Allahu ka zbritur fjalimin më të bukur, një Libër të ngjashëm në përsosmëri, të përsëritur, prej të cilit rrihen lëkurat e atyre që i frikësohen Zotit të tyre, e pastaj zbuten lëkurat e tyre dhe zemrat e tyre në përmendjen e Allahut."[Ez-Zumer: 23]

Ky përshkrim i bukur i leximit, se ai i fut zemrat në kopshtet e sigurisë, është një shenjë se Kurani, kur lexohet me devotshmëri dhe përsosmëri, e çon dëgjuesin në një botë qetësie dhe sigurie. Kjo ishte ajo që e karakterizonte Shejh Abdulbasitin, Allahu e mëshiroftë, ku recitimi i tij rrëmbente zemrat para se të magjepste veshët.

2. Aksi i dytë: Përshkrimi i leximit "Muhamedijes"

Poeti vazhdon përshkrimin e leximit të shejhut duke thënë:

Ajetet zbresin në të sikur të ishin

Vesa e qiellit mbi fyt dhe lagështi

Ajetet në leximin e Shejh Abdulbasit zbresin si vesa dhe lagështia. Ky është një krahasim që përmbledh një ndjenjë bekimi, ëmbëlsie dhe pastërtie, dhe është ndër më të bukurat që janë thënë për përshkrimin e leximit. Vesa dhe lagështia nuk vijnë me forcën e shiut dhe dhunën e tij, por me butësi dhe delikatesë. Kështu ishte leximi i shejhut: i butë në rrjedhën e tij, i thellë në ndikimin e tij.

Më pas ai thotë:

Një zë i pastër që sjell ngushëllim në

Zemrën ku vuajtjet dhe hidhërimet kishin zënë vend

Këtu poeti lidh pastërtinë e zërit me aftësinë e tij për të sjellë ngushëllim, sikur të thotë se pastërtia vokale nuk është vetëm bukuri e jashtme, por një mjet për të larguar shqetësimet dhe për të lehtësuar vuajtjet. Kjo tregon thellësinë e vështrimit psikologjik të poetit dhe ndërgjegjësimin e tij për ndikimin e bukurisë zanore në trajtimin psikologjik.

3. Aksi i tretë: Shfrytëzimi i modelit kur'anor (Sureja Jusuf)

Këtu vjen krijimtaria më e madhe në poezi, ku poeti thotë:

Në "Jusuf" shkronjat qajnë me pikëllim

Dhe jetojnë skenën e saj të madhe të transmetuar

Sikur Jakubi i pikëlluar të ishte para nesh

Drita e tij të kthehej në të e rinovuar

Këtu poeti kalon nga përshkrimi i përgjithshëm i leximit në detajimin e leximit të shejhut për Surejen Jusuf, e cila është sureja me të cilën Shejh Abdulbasit u bë i njohur, deri sa u tha se leximi i tij për të ringjallte në shpirtra skenën e Profetit Jakub, paqja qoftë mbi të, ndërsa qante për ndarjen nga i biri Jusufi.

Ky varg poetik përfaqëson kulmin e ndikimit artistik nga teksti kur'anor, ku poeti përshkruan vetë shkronjat duke qarë me pikëllim, dhe më pas e transferon dëgjuesin dhe lexuesin në prezencën e skenës së Jakubit, paqja qoftë mbi të, sikur të ishte para nesh. Ky është sekreti i krijimtarisë kur'anore në leximin e shejhut: ai ringjallte skenat kur'anore, duke e bërë dëgjuesin të jetojë dhe të përjetojë ato.

Kjo është ajo që disa dijetarë kanë theksuar, duke thënë se leximi i përsosur nuk është vetëm një performancë zanore, por një rikrijim i skenave kur'anore dhe ringjallje e kuptimeve të tyre në shpirtra.

4. Aksi i katërt: Thirrja për t'u kthyer te Kurani

Poeti nuk e neglizhon dimensionin thirrës dhe reformues, duke thënë:

Ky Libër është drita për një umet

Që eci pa udhëzimin e tij në rrugën e shkatërrimit

Vetëm nëse kthehemi te udhëzimi i Librit tonë

Dhe grupi i udhëzuar ecën me të në devotshmëri

Këtu shfaqet dimensioni reformues në poezi, ku poeti thërret për t'u kthyer te Kurani dhe sheh se rruga e shpëtimit për umetin është kapja pas Librit të Allahut, përndryshe ata do të ecin në rrugën e shkatërrimit dhe humbjes. Kjo përputhet me fjalën e Allahut të Lartësuar: وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا - "Kush ia kthen shpinën kujtimit Tim, ai do të ketë një jetë të ngushtë."[Ta-Ha: 124]

Më pas ai thekson se Kurani është litari i fortë i Allahut dhe drita e Tij:

Ai është litari i fortë i Krijuesit tonë dhe drita e Tij

Kush humbet nga dritat e Tij nuk do të ndihmohet

Kurani është dritë që ndriçon rrugët e jetës, dhe kush i mohohet kësaj drite, ka dështuar dhe humbur.

5. Aksi i pestë: Lutja për Shejh Abdulbasitin

Poeti e përfundon poemën e tij me vargje lutjeje, duke thënë:

O Zot, mëshiroje atë që u kujdes për ajetet e Tua

Dhe bëje parajsën shtëpi të tij ku do të përjetësohet

Në parajsën e përjetësisë së lartë një vendbanim

Ku do të gjejë aromat dhe pastaj vendin e nderuar

Dhe bëje Librin Tënd në Ditën e Gjykimit ndërmjetësues të tij

Në Ditën e Ringjalljes kur pluhuri të shpërndahet

Këto vargje nxjerrin në pah besimin e poetit se Kurani do të jetë ndërmjetësues për njerëzit e tij në Ditën e Gjykimit, siç vjen në hadithin e shenjtë: "Lexoni Kuranin, sepse ai do të vijë në Ditën e Gjykimit si ndërmjetësues për shokët e tij" (Transmetuar nga Muslimi). Poeti në këto vargje ka kombinuar vendin dhe lartësinë e shejhut në këtë botë me lutjen e tij për të në botën tjetër me parajsë dhe ndërmjetësim.

Së dyti: Bukuritë artistike dhe stilistike

1. Pesha dhe rima

Poema është në bahr el-kamil el-tam (Metrika e plotë e el-Kamilit), që është një peshë që i përshtatet kuptimeve të mëdha dhe harmonizohet me shpirtin e madhështisë dhe dinjitetit që kërkojnë temat fetare të poemës. Rima vjen me shkronjën "dal" të hapur (dâ), duke i dhënë tekstit një ritëm muzikor të zgjatur, sikur të ishte një lexim që nuk ndërpritet.

2. Figurat retorike

Poema është e mbushur me figura retorike krijuese, ndër më të shquarat prej tyre:

- Krahasimi: Si në krahasimin e zbritjes së ajeteve me vesën e qiellit dhe lagështinë. Ky krahasim kombinon atë që ndihet me shqisa dhe atë që ndihet me shpirt, ku vesa dhe lagështia janë të prekshme, dhe zbritja e ajeteve ndihet me zemër dhe intuitë.

- Metafora: Në thënien e tij "shkronjat qajnë me pikëllim", ku i atribuon të qarën shkronjave, të cilat janë të pajeta dhe nuk qajnë. Kjo është një metaforë e fshehur që i jep tekstit gjallëri dhe emocion.

- Aludimi: Në thënien "zemrën ku vuajtjet dhe hidhërimet kishin zënë vend", ku "vuajtjet dhe hidhërimet" janë aludim për ashpërsinë e pikëllimit dhe vuajtjes, duke i dhënë thellësi emocionale.

3. Përsëritja dhe diversifikimi

Poeti ka përdorur përsëritjen e fjalës "zë" në më shumë se një vend, sikur të dojë të forcojë idenë se zëri i shejhut është ngjarja kryesore dhe se ai është ai që i jep tekstit fuqinë dhe ndikimin e tij. Kjo është një përsëritje e qëllimshme, jo nga dobësia gjuhësore, por nga këndvështrimi i theksimit dhe vërtetimit.

4. Shfrytëzimi kur'anor

Poeti ka marrë shumë nga kuptimet e tij nga teksti kur'anor, si në përmbajtje ashtu edhe në stil. Gjejmë tek ai referenca ndaj ajeteve nga suret: Ez-Zumer, El-Isra, Ta-Ha, e të tjera. Kjo tregon një kulturë të gjerë kur'anore dhe një aftësi për të shfrytëzuar tekstin kur'anor në ndërtimin e tekstit poetik.

Së treti: Ndikimi dhe shtrirja në fusha të ndryshme të jetës

1. Ndikimi intelektual

Poema paraqet një vizion të qartë intelektual që bazohet në idenë se Kurani i Shenjtë është boshti i jetës dhe se leximi i sinqertë i tij është rruga e ndryshimit dhe reformës. Ky qëndrim është në përputhje me mendimin islamik autentik që e sheh Kuranin si kushtetutë dhe rrugë, jo vetëm një libër për lexim dhe bekim.

Poeti përmes poemës së tij thekson idenë se umeti nuk ngrihet përveçse me Kuranin dhe se kapja pas tij është garancia për shpëtim në këtë botë dhe në botën tjetër. Duke vepruar kështu, ai ringjall konceptin e "Kuranit si rrugë e jetës" që është larguar nga shumë njerëz në epokën tonë.

2. Ndikimi letrar

Në nivelin letrar, kjo poezi përfaqëson një model udhëheqës të poezisë fetare bashkëkohore, duke kombinuar autenticitetin gjuhësor dhe modernitetin tematik. Poeti nuk u kënaq me elegjinë tradicionale, por e bëri poemën e tij një tablo plastike që reflekton bukurinë e leximit dhe ndikimin e tij. Kjo i shton letërsisë arabe një model të ri të shkrimit poetik ku shpirtërorja përzihet me artin.

Poema gjithashtu thekson se poezia fetare nuk është domosdoshmërisht e thatë dhe predikuese, por mund të jetë artistike dhe e mrekullueshme, duke përmbajtur figura dhe muzikë që konkurrojnë me ato më të rafinuara në poezinë erotike ose përshkruese. Kjo hap horizonte të reja për poetët bashkëkohorë.

3. Ndikimi kulturor

Poema kontribuon në forcimin e kulturës kur'anore në shoqëri dhe në kujtimin e individëve për rëndësinë e Librit të Allahut në jetën e tyre. Përmes fjalës për Shejh Abdulbasitin dhe leximin e tij, ringjallet një model udhëheqës në leximin e Kuranit, duke nxitur brezat e rinj të ndjekin shembullin e tij dhe të mësojnë shkencën e leximit të saktë të Kuranit.

Poema gjithashtu nxjerr në pah dimensionin estetik në leximin e Kuranit, një dimension që mund të neglizhohet nga disa në fokusin në memorizimin ose interpretimin. Ajo thekson se leximi është art dhe se ai është një mjet për të arritur te zemrat, duke kontribuar në pasurimin e kulturës islame me një dimension artistik të lartë.

4. Ndikimi shkencor

Referencat kur'anore dhe të texhvidit në poezi nxisin kërkimin shkencor në shkencat e Kuranit, leximet, texhidin dhe ndikimin e tyre në shpirtra. Poeti, duke përmendur Surejen Jusuf dhe detajet e leximit të saj, hap derën për studiuesit për të studiuar dimensionet psikologjike dhe stilistike në leximin e Kuranit dhe se si performanca zanore ndikon në marrësin.

Poema gjithashtu tregon rolin e Shejh Abdulbasit në zhvillimin e artit të leximit, duke kërkuar studime shkencore mbi metodat e kuranxhinjve dhe përvojat e tyre, dhe si të përfitohet prej tyre në mësimdhënien e leximit për brezat e ardhshëm.

5. Ndikimi mediatik

Poema fiton rëndësinë e saj mediatike në drejtimin e mediave drejt ndriçimit të modeleve kur'anore të shquara dhe fokusimit në rolin e leximit në forcimin e vlerave dhe moralit. Në një kohë kur mediat priren drejt argëtimit dhe sensacionit, një poezi e tillë vjen për të kujtuar rëndësinë e përmbajtjes së qëllimshme dhe se bukuria zanore e Kuranit mund të jetë një material mediatik tërheqës dhe ndikues në të njëjtën kohë.

Kjo i hap rrugë mediatistëve për të prodhuar programe dhe përmbajtje që merren me leximin e Kuranit dhe trajtojnë përvojat e kuranxhinjve dhe ndikimin e tyre në shoqëri, duke kontribuar në ringjalljen e ndërgjegjësimit fetar dhe kulturor në umet.

6. Ndikimi gjuhësor

Poema është një shtesë për gjuhën arabe standarde, ku poeti ka përdorur fjalor të zgjedhur dhe struktura retorike të rafinuara, duke forcuar prezencën e gjuhës arabe në poezinë bashkëkohore. Gjithashtu, shfrytëzimi i stilit kur'anor në formësimin e tij pasuron thesarin gjuhësor të lexuesit dhe rrit aftësinë e tij për të kuptuar elokuencën e Kuranit.

Ajo që e dallon poemën është se ajo ofron një model të gjallë të aftësisë së gjuhës arabe për të shprehur ndjenjat më të thella njerëzore dhe shpirtërore, duke konfirmuar se gjuha arabe nuk është vetëm një trashëgimi, por një gjuhë e gjallë e aftë të përthithë çdo gjë të re.

7. Ndikimi fetar

Në dimensionin fetar, poema punon për të forcuar marrëdhënien me Kuranin e Shenjtë, për të nxitur leximin dhe meditimin, dhe për të ringjallur sunetin e leximit të Kuranit dhe dëgjimin e tij me zëra të ëmbël. Gjithashtu kujton virtytin e leximit të Kuranit dhe se ai është shërim për gjokset dhe dritë për zemrat.

Poema gjithashtu thërret për të kujtuar Ditën e Gjykimit dhe llogarisë, dhe se Kurani do të jetë ndërmjetësues për lexuesin e tij, duke i shtyrë besimtarët t'i drejtohen Librit të Allahut me seriozitet dhe të veprojnë sipas tij në jetën e tyre të përditshme.

Së katërti: Kritika e poemës (mes pozitivave dhe vërejtjeve)

Pozitivat:

1. Siguria gjuhësore dhe qartësia e stilit: Poema karakterizohet nga një gjuhë e sigurt dhe një stil i qartë, larg kompleksitetit ose paqartësisë, duke e bërë atë të arritshme për një spektër të gjerë lexuesish.

2. Bukuria e figurave retorike: Poeti ofron figura inovative, veçanërisht në krahasimin e leximit të shejhut me vesën dhe lagështinë, dhe në ringjalljen e skenës së Jakubit, paqja qoftë mbi të.

3. Vlera tematike: Poema mbart një mesazh të qartë reformues, duke kombinuar lavdërimin e shejhut dhe thirrjen e umetit për t'u kthyer te Kurani.

4. Ritmi muzikor harmonik: Metrika "el-kamil" është në harmoni me shpirtin e poemës, me diversitet në ritmin e brendshëm përmes ndërveprimit midis shkronjave dhe segmenteve.

5. Shfrytëzimi inteligjent kur'anor: Aftësia e poetit për të nxjerrë kuptimet nga Kurani dhe për t'i shfrytëzuar ato në poezinë e tij tregon një kulturë të gjerë dhe një ndjeshmëri artistike të rafinuar.

Vërejtjet kritike:

1. Fjalimi i drejtpërdrejtë predikues: Në disa vargje, veçanërisht në pjesën e fundit, mbizotëron stili i drejtpërdrejtë predikues, gjë që mund të zvogëlojë bukurinë artistike, ku kuptimet e njëjta mund të ishin shprehur në një mënyrë poetike më simbolike.

2. Përsëritja në disa fjalë: Mund të ketë përsëritje të pajustifikuar të disa fjalëve si "zë" dhe "dritë", megjithëse përsëritja ka justifikimin e saj ndonjëherë, por në disa vende mund ta bëjë lexuesin të ndjejë përsëritje të pakuptimtë.

3. Mungesa e dimensioneve më të gjera sociale dhe atdhetare: Megjithëse poema ka një dimension edukativ dhe reformues, ajo nuk është zgjeruar në fjalën për ndikimin social dhe atdhetar të ruajtësve të Kuranit, duke u kufizuar në fraza të përgjithshme, ndërsa mund të ishte më e detajuar dhe më e gjerë.

4. Paqartësia në disa shprehje: Siç është thënia e tij "Udhëtar, kapitali i të cilit është imagjinata" në titullin e poemës, ku lexuesit mund t'i duhet një interpretim i gjatë për të kuptuar kuptimin e kapitalit dhe imagjinatës - a është Shejh Abdulbasit? A është poeti vetë? Apo njeriu besimtar në përgjithësi?

Megjithatë, këto vërejtje mbesin në rrethin e xhihadit kritik dhe nuk ulin vlerën e poemës apo bukuritë e saj.

Së pesti: Vlera edukative dhe përkrahëse e poemës

Poema ka një vlerë të lartë edukative dhe thirrëse, pasi ajo kontribuon në:

1. Edukimin e fëmijëve për dashurinë ndaj Kuranit: Përmes nxjerrjes në pah të ndikimit të leximit në shpirtra dhe shpjegimit të virtytit të memorizimit të Kuranit dhe veprimit sipas tij.

2. Themelimin e vlerave morale: Duke lidhur memorizimin e Kuranit me moralin e lartë, siç vjen në fjalën e poetit:

"Fëmija që rritet me Kuranin e di se kapitali i tij në këtë botë dhe në botën tjetër është i lidhur me kënaqësinë e nënës dhe babait të tij."

3. Nxitja e leximit dhe texhvidit: Përmendja e Shejh Abdulbasit si një model për t'u ndjekur, i shtyn brezat e rinj të interesohën për artin e leximit dhe të përvetësojnë rregullat e texhidit.

4. Përballja e korrupsionit moral: Poema ka vendosur memorizimin e Kuranit si një trajtim për korrupsionin moral të përhapur në shoqëri, gjë që është në përputhje me fjalën e Allahut të Lartësuar: إِنَّ هَٰذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ  - "Ky Kuran udhëzon në atë që është më e drejtë." [El-Isra: 9] 

Përfundimi

Pas kësaj analize të thelluar, mund të themi se poema "Udhëtar, kapitali i të cilit është imagjinata" e poetit Khalid Saad Faysal, është një nga poemat poetike udhëheqëse në fushën e poezisë fetare bashkëkohore, duke u dalluar për forcën e strukturës, bukurinë e figurave, thellësinë e përmbajtjes, sinqeritetin e qëllimit dhe shfrytëzimin kreativ të elokuencës kur'anore.

Poeti në këtë poezi ka arritur të krijojë një urë të lartë midis trashëgimisë dhe bashkëkohësisë, midis leximit kur'anor dhe poezisë, midis elegjisë dhe thirrjes reformuese, duke e bërë poemën një esencë të pjekur emocionale dhe artistike, të denjë për pozitën e Shejh Abdulbasit Abdusamed, Allahu e mëshiroftë, dhe të denjë për pozitën e Librit të Allahut të Lartësuar.

Duke vlerësuar këtë përpjekje poetike të bekuar, shpresojmë që ky model të jetë një nxitje për poetët bashkëkohorë që ta ndjekin atë dhe të ecin në rrugën e tij në shërbim të Kuranit dhe njerëzve të tij, dhe në shfaqjen e bukurisë së Islamit përmes fjalës së shprehur dhe të sinqertë.

Lusim Allahun që të mëshirojë Shejh Abdulbasit Abdusamed dhe ta shpërblejë më të mirën për leximin e tij që ua vidhte zemrat, dhe që ta bëjë Kuranin ndërmjetësues të tij në Ditën e Gjykimit. Dhe që të bekojë poetin Khalid Saad Faysal dhe ta shtojë mirësinë e Tij mbi të, dhe të bëjë të dobishme për umetin islam shkrimet dhe letërsinë e tij.

Dhe lutja dhe paqja qofshin mbi zotërinë tonë Muhamedin, mbi familjen dhe shokët e tij, dhe paqja qoftë mbi ta deri në Ditën e Gjykimit.