Nga 17 devetë, djalit të madh i takonte gjysma, djalit të dytë një e treta, ndërsa djalit më të vogël një e nënta.
Kur erdhi koha për të zbatuar testamentin, vëllezërit u përballën me një problem të vështirë: 17 nuk pjesëtohet në mënyrë të plotë as me 2, as me 3, as me 9. Për këtë arsye, nuk po arrinin ta bënin ndarjen sipas dëshirës së babait.
Të hutuar, iu drejtuan hoxhës për t'i ndihmuar.
Hoxha mendoi gjatë, bëri disa llogari dhe më pas ndërmori një veprim të thjeshtë: mori një nga devetë e tij dhe e shtoi te 17 devetë e vëllezërve.
Tani ishin gjithsej 18 deve.
Dhe ndarja u bë fare lehtë:
Djalit të madh i dha gjysmën e 18 deveve:
18 ÷ 2 = 9 deve.
Djalit të dytë i dha një të tretën:
18 ÷ 3 = 6 deve.
Ndërsa djalit më të vogël i dha një të nëntën:
18 ÷ 9 = 2 deve.
Në fund:
9 + 6 + 2 = 17 deve.
Pra, të tre vëllezërit morën pikërisht 17 devetë që u kishin lënë trashëgim.
Pasi përfundoi ndarjen, hoxha mori devenë e tij dhe u kthye në shtëpi.

Mësimi:
Ndonjëherë, në jetë, duhet të japim diçka nga vetja për t'i ndihmuar të tjerët të zgjidhin ekuacionet e ndërlikuara të jetës së tyre.
Ajo që japim nuk do të thotë se e humbasim. Përkundrazi, ndonjëherë një gjest i vogël nga ana jonë është pikërisht ajo që i duhet dikujt për të zgjidhur një problem të madh.
Sepse ajo që për ne mund të duket si një sakrificë e vogël, për dikë tjetër mund të jetë pikërisht zgjidhja që i nevojitet.