Një zonjushë e re po priste fluturimin e saj në një aeroport të madh ndërkombëtar. Për të kaluar kohën, bleu një libër dhe një pako me biskota. U ul në një vend të lirë dhe nisi të lexonte. Pranë saj ishte ulur një burrë që po lexonte në heshtje.
Kur ajo mori biskotën e parë, vuri re se edhe burri zgjati dorën dhe mori një biskotë nga e njëjta pako. U habit dhe u irritua menjëherë. Mendoi t'i thoshte diçka, por u përmbajt.
Situata vazhdoi: sa herë që ajo merrte një biskotë, edhe burri bënte të njëjtën gjë. Nervozizmi i saj rritej, por ajo zgjodhi të qëndronte e heshtur.
Kur në pako mbeti vetëm një biskotë, ajo mendoi me vete:
"Çfarë do të bëjë tani ky njeri pa edukatë?"
Për habinë e saj, burri e mori biskotën e fundit, e theu në dy pjesë, hëngri njërën dhe tjetrën ia la asaj.
Kjo ishte e tepërt për të. E revoltuar, u ngrit dhe u largua pa thënë asnjë fjalë
Më vonë, pasi u ul në vendin e saj në avion, hapi çantën për të marrë syzet. Atëherë ndodhi befasia: pakoja e saj me biskota ishte aty, e paprekur.
Në atë çast e kuptoi gabimin e saj. Ajo kishte ngrënë gjatë gjithë kohës nga pakoja e burrit, ndërsa ai kishte ndarë të tijat me qetësi dhe mirësjellje.
E pushtoi një ndjenjë e thellë pendese. Por tashmë ishte vonë, nuk kishte kohë e as mundësi për t'i kërkuar falje.

Kjo histori tregon qartë se kur njeriu ndërton mendime mbi supozime, mund të bjerë në padrejtësi ndaj të tjerëve dhe më pas të pendohet, kur e vërteta del në pah.

Janë katër gjëra që nuk kthehen më pas:
Guri, pasi është hedhur
Fjala, pasi është thënë
Rasti, pasi ka kaluar
Dhe rinia, pasi ka ikur