"Thirrja": Është diçka e veçantë në komunikimin e drejtpërdrejtë. Jemi munduar të bëjmë dallimin e saktë midis "thirrjes" (En-nida) dhe "lutjes së përgjithshme" (Ed-dua). Sipas mendimit të përgjithshëm, thirrja është "protokolli i komunikimit privat" midis robit dhe Zotit të tij, dhe gjithmonë shfaqet në Kuran për të shprehur sinqeritet absolut dhe dobësi njerëzore të pafalsifikuar, si në lutjen e fshehur të Zekerias dhe lutjen emocionale të Nuhit a.s.
Lutja si një "Sistem Bindjeje" (Transformim Metodologjik). Kjo është pika qendrore e argumentit; në metodologjinë tonë, lutja është "pika referuese". Kur Zoti në Kuran ndalon, "Mos u lutni askujt përveç Zotit",* Ai jo vetëm që ndalon lutjen e idhujve, por gjithashtu ndalon nxjerrjen e legjislacionit nga çdo gjë tjetër përveç Tij.
Kushdo që merr atë që është e lejuar dhe e ndaluar nga burime të tjera përveç Librit, ka lutur (ndjekur) tjetër përveç Zotit. Kjo shpjegon pse Kurani i referohet marrjes së rabinëve dhe murgjve si zotra, sepse ata u lutën për bindje dhe nënshtrim në vend të Zotit.
Korrigjimi i Keqkuptimeve: (Familja dhe Veprimi).
Përdorimi i historisë së Nuhit a.s. dhe djalit të tij është një veprim mjeshtëror; ai ilustron se lutja (kërkesa) mund të refuzohet nëse bie ndesh me parimet e drejtësisë dhe të drejtës. Zoti e korrigjoi kuptimin e Nuhit për "familjen", duke e zhvendosur atë nga prejardhja familjare (E gjakut) në veprat e drejta familjare. Kjo konfirmon se Kurani është korrigjuesi i vetmi për ndjenjat dhe mendimet njerëzore, madje edhe ato të profetëve.
Përfundim: Lutja si "Identitet"
Duhet përmbledhur atë në mënyrë brilante duke thënë: "Lutja është një mënyrë jetese."
Nëse lutja juaj (bindja juaj) është vetëm ndaj Zotit, atëherë jeni një monoteist që përfitoni shpërblime.
Nëse lutja juaj (bindja juaj) është ndaj një trashëgimie njerëzore, atëherë po bini në mëkat se keni zgjedhur dikë tjetër në vend të Zotit të vërtetë.